Αλλοίωση, "εν ανομίαις συνελήφθην"

"Ευμορφία", για όλους

Επαναγωγή, "εις το καθ΄ομοίωσιν επανάγαγε ..."

Παρασκευή, 8 Δεκεμβρίου 2017

Απενοχοποίηση τής ομοφυλοφιλίας ;

«ἐν τῷ φωτί Σου ὀψόμεθα φῶς»


Ανδρεας Μανδαλας
ΤΕΛΕΥΤΑΊΑ ΒΑΤΤΟΛΟΓΊΑ ΜΟΥ Σε μια παλιά μου τότε νέα επαφή με Χριστιανό όταν κατάλαβα πως οι ερωτήσεις του έχουν νόημα να δει τι σόι Χριστιανός είμαι εγώ με πολύ χαρά και αλήθεια του απαντούσα σε ότι με ρωτούσε, κάτι που κάποιοι δεν θέλουν να τους κάνω εγώ σαν νέες επαφές μου. Επειδή έβαλα την απάντηση μου ( Ο Θεός που είναι Θεός και τα πάντα εν σοφία εποίησε ν βάζοντάς τα σε σειρά στο όπως έγιναν= Τάξις όχι εγώ μας λέει) όταν τελειώνει τι έκανε μέσα στην μέρα(καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ, ἡμέρα μία.) με σειρά πρώτα ἑσπέρα και μετά πρωΐ στην ερώτηση μου (γιατί ξεκινά από το ἑσπέρα και όχι από πρωΐ;) Όποιος λέει πώς αρχίζει από το πρωΐ δεν λέει σε μένα κάτι, αλλά στον Θεό που μας γράφει καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ, λέγοντας πώς είναι το φῶς υλικό παίρνει λάικ από άνθρωπο που μου έλεγε το φῶς είναι πνευματικό άλλαξε στάση καλό και αυτό? Άλλος μου έγραψε πως δεν έχει σωτήρια να ξέρουμε αν αρχίζει από το πρωΐ η από την ἑσπέρα, λες και εγώ αυτό είπα με την απάντηση στην ερώτησή μου ήμαρτον... Τα ευκόλως ε νοούμενα με τα ποιό πάνω που γράφω δίνουν την απάντηση (να με συγχωρείτε) γιατί δεν θα συμμετέχω στις διάφορες αναρτήσεις άλλων και δεν θα βάζω δικές μου. Τελείωσα τη βαττολογία μου και σε όσους αρέσω για τους άλλους δεν θα μπορέσω???

(Σημείωση ΚΧ : ακριβώς όπως εγράφη)

Κυπριανός Χ
Επειδή ο Θεός είναι "Τάξις", καθώς γράφεις, απάντησε στόν εαυτό σου πρώτα καί ύστερα σέ αυτόν ή αυτούς που διάβασαν αυτά που γράφεις, στό άμεσα προκύπτον ερώτημα : Όταν η Γένεσις αρχίζει μέ τό "εν αρχή εποίησεν ο Θεός τόν ουρανό καί τήν γήν", αυτή η αρχή τής ποίησης, πρώτα τού ουρανού καί ύστερα τής γής, πώς ήταν ; Μέ φώς ή δίχως φώς ; Καί πώς εποιήθη η ποίησης; Φανερά ή σκοτεινά ;

Σημειώνω ότι, η Διήγηση δέν αναφέρει τίποτα, σχετικά μέ τό πώς ήταν ο ουρανός σέ αντίθεση μέ αυτό τής γής. Επίσης, αφού καμία πληροφορία δέν έχουμε, δέν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι τό υπάρχον φώς ήταν υλικό, εφόσον η ποίηση τού ουρανού δέν έγινε στό σκοτάδι, αλλά έγινε μέ φώς - «ἐν τῷ φωτί Σου ὀψόμεθα φῶς» .΄Αν ήταν "φώς αϊδίου φωτός" δέν μπορώ επίσης νά τό ισχυριστώ, υποθετικά όμως είναι ενδεχόμενο. Ουδείς, λοιπόν επιτρέπεται νά πεί ότι υπήρχε φώς υλικό, πόσο μάλλον καί αυτός που γράφει τούτα τά λόγια

Περισσότερα σχόλια
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=10210750065283106&id=1093980993&ref=bookmarks

Πέμπτη, 7 Δεκεμβρίου 2017

Επίσκεψη Ερντογάν καί "Ινφογνώμων"

Sola Scriptura


Sola Scriptura
«Αυτός που κάνει τό σημείο τού Σταυρού εκ δεξιών πρός τά αριστερά καλώς ποιεί
Καί,
Αυτός που κάνει τό σημείο τού Σταυρού εξ αριστερών πρός τά δεξιά ουχ αμαρτάνει.»(*)
Επειδή,
Τό σημείον τού Σταυρού δέν είναι δογματικό θέμα.
Άρα,
Επείγει συμπλήρωση, τροποποίηση ή αντικατάσταση τού ισχύοντος Συμβόλου - Δόγματος, Πίστεως. Ότι sola scriptura.

Υστερόγραφο
Πάντως η επιγραφή τού Ποντίου Πιλάτου επί τού Σταυρού : Ιησούς Ναζωραίος Βασιλεύς Ιουδαίων, "20 ... καί ήν γεγραμμένον Εβραϊστί, Ελληνιστί, Ρωμαϊστί." (Ιν. ιθ'). Διά μέν τούς Έλληνες καί τους Ρωμαίους, η γραφή είναι εκ δεξιών πρός αριστερά. Ως πρός δέ τούς Εβραίους, η γραφή είναι εξ αριστερών πρός τά δεξιά. Αναζητήσατε τούς ιουδαΐζοντες
Σχόλιο πρώτο
Συμπληρώσατε ό,τι λείπει στό τέλος
Σχόλιο δεύτερο
Υπενθυμίζεται, η Παράδοση (καθ' ημάς) είναι ισόκυρη τής Αγίας Γραφής.

(*) Πατριαρχικό "Γράμμα" πρός τήν Ιερά Κοινότητα τού αγ. Όρους όταν είχε εκσπάσει η "ταραχή τών κολλύβων"

Παρασκευή, 1 Δεκεμβρίου 2017

« 2 ἡ δέ γῆ ἦν ἀόρατος καί ἀκατασκεύαστος »


Ιστοσελίδα φέησμπουκ «ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΩΝ ΑΠΟΨΕΩΝ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ»
Διαχειριστής Κωνσταντίνος Στρατής

- Ανδρεας Μανδαλας
ΓΕΝΕΣΙΣ ΕΝ ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. 2 ἡ δὲ γῆ ἦν ἀόρατος καὶ ἀκατασκεύαστος, Α.Μ. Ενώ λέει την ἐποίησεν μετά λέει ἡ δὲ γῆ ἦν ἀόρατος καὶ ἀκατασκεύαστος, ερωτώ πώς αφού την ἐποίησεν είναι ἀόρατος καὶ ἀκατασκεύαστος;

- Kyprianos Christodoulides ¨«1 ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. 2 ἡ δὲ γῆ ἦν ἀόρατος καὶ ἀκατασκεύαστος,» Χωρίς τήν κάθαρση τής καρδίας («29...περιτομὴ καρδίας ἐν πνεύματι, οὐ γράμματι, οὗ ὁ ἔπαινος οὐκ ἐξ ἀνθρώπων, ἀλλ᾿ ἐκ τοῦ Θεοῦ» Ρμ. β΄) οι χοϊκοί οφθαλμοί δέν βλέπουν καί ο νούς δέν νοεί.

44 σπείρεται σῶμα ψυχικόν, ἐγείρεται σῶμα πνευματικόν. ἔστι σῶμα ψυχικόν, καὶ ἔστι σῶμα πνευματικόν. 45 οὕτω καὶ γέγραπται· ἐγένετο ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ᾿Αδὰμ εἰς ψυχὴν ζῶσαν· ὁ ἔσχατος ᾿Αδὰμ εἰς πνεῦμα ζωοποιοῦν· 46 ἀλλ᾿ οὐ πρῶτον τὸ πνευματικόν, ἀλλὰ τὸ ψυχικόν, ἔπειτα τὸ πνευματικόν. 47 ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ἐκ γῆς χοϊκός, ὁ δεύτερος ἄνθρωπος ὁ Κύριος ἐξ οὐρανοῦ. 48 οἷος ὁ χοϊκός, τοιοῦτοι καὶ οἱ χοϊκοί, καὶ οἷος ὁ ἐπουράνιος, τοιοῦτοι καὶ οἱ ἐπουράνιοι. 49 καὶ καθὼς ἐφορέσαμεν τὴν εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ, φορέσομεν καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου.(1Κρ. β΄)

«καθὼς ἐφορέσαμεν τὴν εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ», πρέπει νά «φορέσομεν καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου». Είναι έργο τού παρακλήτου αυτό, εάν εύρει άνθρωπο δεκτικόν τής Χάριτος, προκειμένου νά δεί - μέ τούς νοητούς οφθαλμούς - ορατό τό αόρατο, έμμορφο τό ἀκατασκεύαστο, καί εν τή καρδία νοήσει τά ακόλουθα :

«1 Καὶ εἶδον οὐρανὸν καινὸν καὶ γῆν καινήν· ὁ γὰρ πρῶτος οὐρανὸς καὶ ἡ πρώτη γῆ ἀπῆλθον, καὶ ἡ θάλασσα οὐκ ἔστιν ἔτι. 2 καὶ τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν Ἰερουσαλὴμ καινὴν εἶδον καταβαίνουσαν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ Θεοῦ» καί τά εξής (Απ. κα΄)

«5 καὶ νὺξ οὐκ ἔσται ἔτι, καὶ οὐ χρεία λύχνου καὶ φωτὸς ἡλίου, ὅτι Κύριος ὁ Θεὸς φωτιεῖ αὐτούς, καὶ βασιλεύσουσιν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.» (Απ. κβ΄)
Η Παλαιά Διαθήκη είναι η σκιά τής Καινής. Οι στίχοι Γένεσις 1 έως 5, μόνο μέσω τής Καινής Διαθήκης ερμηνεύονται καί εν Πνεύματι νοούνται.

Πέμπτη, 30 Νοεμβρίου 2017

« ... μεταδοῦναι ἡμῖν τοῦ ἀχράντου σώματός σου καί τοῦ τιμίου αἵματος, καί δι᾿ ἡμῶν παντί τῷ λαῷ»

Από ιστοσελίδα φέησμπουκ

Ανδρεας Μανδαλας
30/11/14 Σήμερα είδα τον Πατριάρχη μας να συν λειτουργεί με τον Πάπα της Ρώμης? Θα γράψω τι γράφει το Πηδάλιο για την ποιο πάνω πράξει που έγινε. Η Γ. Οικ. σύνοδος(431 μ.χ.) κανόνας Ζ. σε όσους στο σύμβολο της πίστεως που έχουν συντάξει η 1 και η 2 Οικ. σύνοδοι, όποιος προσθέσει τι η αφαίρεση τι τους αναθεματίζει. Ο Ι. Αποστολικός μας λέει, Ει τις ακοινωνήτο, καν εν οίκω συνεύξηται, ούτος αφοριζέσθω, δηλ. όποιος συμπροσευχειθή η συν λειτουργήσει με αφορισμένο και αυτός να αφορίζετε. Αποστολικός κανών ΜΕ. Επίσκοπος η Πρεσβύτερος η Διάκονος, αιρετικοίς συνευξάμενος, μόνο, αφοριζέσθω, ει δε επέτρεψε αυτοίς, ως κληρικοίς ενεργείσαι τι, καθαιρείσθω. Αφήνω σε σας να διακρίνετε αν έχει σωστά ενεργήσει ο Πατριάρχης μας.
« Αυτά έγραφα το 2014 και σας τα μεταφέρω, τώρα όποιος από τα ποιό πάνω δεν έχει νοήσει τίποτα και πιάνει τα άκρα όχι εγώ αλλά ο Θεός έχει γράψει "Κατά Ματθαίον Κεφ.Ζ. 5 ὑποκριτά, ἔκβαλε πρῶτον τὴν δοκὸν ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ σοῦ, καὶ τότε διαβλέψεις ἐκβαλεῖν τὸ κάρφος ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ τοῦ ἀδελφοῦ σου. 20 ἄρα γε ἀπὸ τῶν καρπῶν αὐτῶν ἐπιγνώσεσθε αὐτούς."»
(Σ.σ. τά εντός εισαγωγικών, « ... », αποτελούν συμπλήρωμα, 30/11/2017, τής αρχικής δημοσίευσης εκ μέρους τούς κ. Ανδρέα Μανταλά).

 Kyprianos Christodoulides Σωστά είναι αυτά. Όταν όμως εσύ (σημ. δέν αναφέρομαι προσωπικά στόν αρθρογράφο) πάς νά λειτουργηθείς καί βγεί ο Βαρθολομαίος στήν Ωραία Πύλη καί πεί τό "μετά φόβου Θεού, πίστεως καί αγάπης, προσέλθετε", θά πάς νά κοινωνήσεις από τά χέρια. Επειδή γράφει η Καινή Διαθήκη ότι αυτός που αγαπά τόν Θεό καί δέν αγαπά τόν αδελφό του, δέν έχει Θεό. Θά πάς λοιπόν νά μεταλάβεις απ' τό χέρι του, αδιαφορώντας γι' αυτά που γράφει τό Πηδάλιο. Εσύ θέλεις νά πάρεις Σώμα καί Αίμα, αφού τό είπε καί ο Χριστός. Αλλά είπε καί τό "μή δώτε τά άγια τοίς κυσί", μή δώσετε τά άγια στά σκυλιά. Εσύ (σημ. καί πάλι δέν είναι προσωπική η αναφορά) όμως αυτό δέν τό θυμάσαι. Προτιμάς νά παίρνεις τήν "μεταλαβιά" από αφορισμένους καί καθαιρεμένους - τό γράφει τό Πηδάλιο, τό είπε καί ο Κύριος μέ τό μή δώσετε τά άγια στά σκυλιά - επειδή θέλεις νά εφαρμόσεις τόν λόγο τού Κυρίου, νά φάς τό Σώμα καί νά πιείς τό Αίμα, ανεξάρτητα από τό ποιός σού τό δίνει. Παραβλέπεις δηλαδή τό ότι αυτός, που σέ κοινωνεί, πρέπει νά είναι καί "τρόπων μέτοχος καί θρόνων διάδοχος", όπως γράφουν τά βιβλία τής Εκκλησίας καί καθώς ορκίζεται ο τελών το Μυστήριο τής Ιερωσύνης καί σέ μεταλαμβάνει "σώμα καί αίμα Χριστού".

 Kyprianos Christodoulides Συμπέρασμα πρώτο.
Άρα η διάκριση, άν σωστά ενεργεί ο Πατριάρχης (παρένθεση, αφορά βεβαίως καί όσους τόν μνημονεύουν κατά τήν τέλεση τής θείας Λειτουργίας) συμπεριλαμβάνει καί εμάς. Δηλαδή, άν σωστά μεταλαμβάνουμε, από άξιους ή ανάξιους επισκόπους, μητροπολίτες, πρωτοπρεσβύτερους ή πρεσβύτερους. Αφορά βεβαίως καί τό άν κάθε πιστός ξεχωριστά ελέγχεται ή δέν ελέγχεται από τήν συνείδησή του. Άλλο τό ένα, έτερο τό άλλο, καί δέν επιτρέπεται καθένας από εμάς νά λέει στόν εαυτό του : ε, αφού καί ο ιερέας λέει τό "ουδείς άξιος", θά τό πώ κι εγώ στή συνείδησή μου καί θά μεταλάβω. Οποία τύφλωση, "διά τούτο εν υμίν πολλοί ασθενείς καί άρρωστοι καί κοιμώνται ικανοί".

 Kyprianos Christodoulides Συμπέρασμα δεύτερο.
«Πρόσχες, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐξ ἁγίου κατοικητηρίου σου καὶ ἀπὸ θρόνου δόξης τῆς βασιλείας σου καὶ ἐλθὲ εἰς τὸ ἁγιάσαι ἡμᾶς, ὁ ἄνω τῷ Πατρὶ συγκαθήμενος καὶ ὧδε ἡμῖν ἀοράτως συνὼν καὶ καταξίωσον τῇ κραταιᾷ σου χειρὶ μεταδοῦναι ἡμῖν τοῦ ἀχράντου σώματός σου καὶ τοῦ τιμίου αἵματος, καὶ δι᾿ ἡμῶν παντὶ τῷ λαῷ.»

Πατριάρχης, επίσκοπος, μητροπολίτης, πρωτοπρεσβύτερος καί πρεσβύτερος, ο καταξιωθείς λέγειν :  « ... τῇ κραταιᾷ σου χειρὶ μεταδοῦναι ἡμῖν τοῦ ἀχράντου σώματός σου καὶ τοῦ τιμίου αἵματος, καὶ δι᾿ ἡμῶν παντὶ τῷ λαῷ », φαίνεται εκ τής μεταδόσεως τού ορθοδόξου φρονήματος πίστεως ( : «δι᾿ ἡμῶν παντὶ τῷ λαῷ»), κατά τό λόγιον τού Απ. Παύλου : «20 Ἡσαΐας δὲ ἀποτολμᾷ καὶ λέγει· εὑρέθην τοῖς ἐμὲ μὴ ζητοῦσιν, ἐμφανὴς ἐγενόμην τοῖς ἐμὲ μὴ ἐπερωτῶσι» (Ρμ. ι΄).

Σέ μιά εποχή τόσο συγχυτική καί τόσο μπερδεμένη, όπου η θεολογία έγινε σχεσιολογία καί η θεία Λατρεία ταυτόσημη τής βιοηθικής, ποιός τολμά νά ομολογήσει τό «εὑρέθην τοῖς ἐμὲ μὴ ζητοῦσιν, ἐμφανὴς ἐγενόμην τοῖς ἐμὲ μὴ ἐπερωτῶσι» ; Οι άξιοι «μεταδοῦναι ἡμῖν τοῦ ἀχράντου σώματός σου καὶ τοῦ τιμίου αἵματος» τί έργο, σχετικά μέ τήν Πίστη καί τό φρόνημα, έχουν νά επιδείξουν στούς πιστούς πέραν τών αγιοκατατάξεων, τών συσιτίων γιά εγχώριους καί αλλοδαπούς, τών μνημοσύνων «υπέρ οδοιπορούντων, πλεόντων καί εν θαλάσση πνιγέντων», τών συμπροσευχών, συλλειτουργιών καί πολλών άλλων ανίερων σεβασμών καί συμβιβασμών ;
Καί τέλος, ποιός εκ τών πιστών, όταν ακούει αυτά τά λόγια κατά τήν στιγμή τής Υψώσεως καί τού Μελισμού, είναι σέ θέση νά δεχθεί ως καταξιωμένο ιερέα εκείνον, που έχει τήν Χάρι «μεταδοῦναι ἡμῖν τοῦ ἀχράντου σώματός σου καὶ τοῦ τιμίου αἵματος, καὶ δι᾿ ἡμῶν παντὶ τῷ λαῷ» ;